زیر آوارها خاک

وقتی باران روی صورتت میریزد

چه حسی دارد...

این قلبم تاب نمی اورد

انگار چند روزاست دنیا برایم تنگ شده

اصلا نمیشود درست توی دنیا تکان خورد

کلافه ام

کلافه

مثله یک آواره

انگار هیچ جایی نیست و هیچ کسی

این باران هم بدترش کرده

انگار میخواهد نمک روی زخممام بپاشد.

به عکس سه نفری دو سالگی خیره میشوم

کی فکرش را می کرد تو 28 سال بعد تو از وسط عکس پر بکشی و بروی

گاهی کلمات از بیان حالت عاجز اند

انقدر عاجز که جز سکوت چیزی نمیشود گفت

سکوت من پر است از حرفهایی که عاجز از گفته شدن اند....

و گاهی آدم ها را میشود خوب شناخت

همانجایی که باید باشند و تکیه گاهت باشند

همانجا نیستند

و نیستند

و نخواهندبود

و فراموش میشوند

چونان ابری که با وزدن بادی غیب میشود.

امروز جمعه است و اینجا شمال

هدفون توی گوشم آوازی را زمزمه می کند

و دستان کیبورد را غلغلک

و چشمانم که گاهی خیره روی وسعت منظره پشت پنجره خیره مانده

من اینجا را بی نهایت بار دوست دارم

این اتاق خالی

و این حس بی تعلقی

آرامشی عجیب دارم

انگار روحم بین چمن ها و سبزی اینجا قایم موشک بازی می کند

اینجا شمال است

و

من اینجا خوب

یادمه قدیم ترها وقتی به یه مجموعه آهنگ جدید میرسیدیم یکیش را نیت میکردیم

متناسب با شرایطموجود!

حالا هم میخوام اینکار رابکنم

23 بار جلو!

ا

2

3

و:

من زمین خوردم تو بالاتر بری

تا همه دنیا تورا صدا کنن

رو ترازوپهلوون نمیشه ساخت....

........................

هوا نیمه ابری

پست بعدی کنار ساحل...

گاهی فاصله دیروزو امروزمی تواند به اندازه قرنها رقم بخورد

قرنها فراموشی

قرنها سکوت

قرنها رفتن

قرنها ...

و برای من امروز پر شده از تمام این قرن ها

.........

+یک بار وبرای همیشه باید پایان را نوشت

تجربه رفتن به دنیایی دیگر بی شک دلهره اور اما جذاب است

این میتونه رفتن به یه کشور دیگه باشه یا مردن یا فضا رفتن!

اینکه دارم خودما اماده میکنم برای رفتن یه حس خاص داره یه حسی که تا حالا نداشتم. میدونم میتونم و پیشینه خوبی دارم پس ناراحت نیستم.

خدایا کمک کن وقتی دارم میام پیشت هم با همین حس بیام.

......

روزایی که یه روزایی تو رویا بودن...

یه حسی رفته از قلبم...

این اهنگ خواجه امیری چقدر شبیه حال من است

روزهای پر مشغله ای است دلم یک لیوان فراغ بال میخواهد! در گیرو دار امتحان دادن و آماده کردن مقدمات رفتن گاهی حتی باورم نمی شود رفتن را آنهم انقدر دور در قاره ای دیگر میان چشم رنگی ها و مو زردها! میان هیاهوی دو اتیشه های فوتبالی در سرزمین رقص ها و اوازها و رفتن به سرزمین شادی ها! لا اقل این جور درباره اش می گویند! یک زندگی دیگر در من دارد جوانه می زند گاهی باورم نمی شود که راه من در زندگی به این سمت داردمی رود به رفتن انهم اینقدر دور... ...................... +داشتم فکر می کردم چقدر بزرگ شده ام و چقدر آرام و چقدر عمیق!!! ++ باورم نمی شود،گاهی گذشته های نه چندان دور چقدر گرد

و امروز پاییز هم امد

پاییزدوست داشتنی

با همان حس های ملسش

با صدای بارون

و پنجره های خیس....